Szybkiemu rozwojowi produkcji tworzyw sztucznych, począwszy od 2-giej połowy lat 50-tych (uruchomienie produkcji polietylenu, polipropylenu i poliwęglanów), towarzyszył również szybki rozwój produkcji maszyn do ich przetwórstwa. Począwszy od tego okresu powstało wiele różnych rozwiązań konstrukcyjnych wytłaczarek. Od jedno do wielo-ślimakowych w tym cylindrycznych i stożkowych, planetarnych oraz innych mniej znanych, które z reguły kończyły swój rozwój na małych seriach lub pojedynczych egzemplarzach. Poszukiwania nowych rozwiązań determinowały problemy z przetwórstwem niektórych tworzyw oraz potrzeba zwiększania wydajności maszyn. Jednym z powszechnie stosowanych tworzyw, stwarzających znaczne problemy przetwórcze był polichlorek winylu twardy (PVC tw.). Wynikał on z kilku przyczyn. Tworzywo to, ze względu na stosowanie różnych jego modyfikacji, często stosuje się w przetwórstwie w postaci proszku. Cechą charakterystyczną tego polimeru jest wysoka lepkość oraz znaczna niestabilność cząsteczki. Wysoka lepkość powoduje wydzielanie znacznych ilości ciepła, na skutek ścinania materiału przez ślimak w trakcie przetwarzania. Natomiast niska stabilność termiczna cząsteczki sprawia, że nawet chwilowe przekroczenie temperatur dopuszczalnych, powoduje jej rozkład i wydzielanie chlorowodoru. Brak stosowanych dzisiaj dodatków stabilizujących i smarnych, niedostateczne rozwiązania konstrukcyjne układów plastyfikujących, a w szczególności ślimaków oraz niska dokładność systemów termoregulacji, w wielu procesach uniemożliwiały stosowanie do jego przetwórstwa wytłaczarek jedno-ślimakowych.

Ostatecznie na rynku pozostały dwie liczące się grupy wytłaczarek: jedno-ślimakowe oraz dwu-ślimakowe (cylindryczne i stożkowe). Przy czym zastosowanie wytłaczarek dwu-ślimakowych, generalnie ogranicza się do przetwórstwa PVC tw. w postaci proszku. Chociaż generalna zasada budowy wytłaczarek od początku ich powstania nie uległa zmianie, to w zakresie rozwiązań szczegółowych, stawiane są im coraz wyższe wymagania. W warunkach globalizacji gospodarki, już nie wystarcza jedynie zdolność wytwarzania określonych wyrobów. Dla efektywności produkcji, niezbędne jest wytwarzanie wyrobów o wysokiej jakości i powtarzalności, przy jednoczesnej minimalizacji kosztów produkcji. Powszechnie produkowane maszyny uniwersalne, nie są w stanie sprostać tym wymaganiom. Przykładem niech będzie fakt, że tylko przeprowadzona przez nas modernizacja układów plastyfikujących i systemów termoregulacji, w wytłaczarkach uniwersalnych, wyprodukowanych w latach 80-tych, umożliwiła ponad dwukrotne zwiększenie ich wydajności, przy znacznej obniżce kosztów zużycia energii. Natomiast w porównaniu ze współczesnymi maszynami znanej firmy amerykańskiej, przy produkcji tych samych wyrobów z PVC tw. i wydajności ok. 70kg/h, osiągnięto oszczędności energii elektrycznej, ok. 20 000,- zł./rok. Według naszych szacunków, w przemyśle przetwórstwa tworzyw sztucznych, pracuje obecnie (w zależności od kraju) od 75% do 95% wytłaczarek jedno-ślimakowych o stosunkowo niskiej efektywności. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że eksploatując urządzenia energochłonne, przyczyniamy się do dodatkowej degradacji środowiska naturalnego. Dlatego też, oferujemy Państwu przede wszystkim, wytłaczarki do konkretnych zastosowań "maszyny na miarę", w zakresie wydajności od 2 do 520 kg/h.

Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółową ofertą wytłaczarek.